تغییرات اقلیمی؛ عامل فروپاشی تمدن انسانی تا سال ۲۰۵۰

نتایج یک تجزیه و تحلیل جدید نشان می دهد که بدون اقدام موقت و مؤثر، تغییرات اقلیمی بوسیله یک ترساندن وجودی برای تمدن انسانی مبدل خواهد شد و می تواند تا سال ۲۰۵۰ تمدن انسانی را دچار فروپاشی بطی ء. پیام این مطالعه سهل است: اگر طی ۳۰ سال آینده نتوانیم مفید برای تغییرات اقلیمی عمل دهیم، کاملا امکان پذیر است که سیاره ی ما تا ۳ درجه گرم نمدار شود و تمدن انسانی بوسیله شکلی که در حال حاضر ما آن را می شناسیم دیگر حیات نخواهد داشت.

کوچکتر این سناریو، جهان در وضعیت «زمین فرخوراک پزی» گیر خواهد کرد و ۳۵ درصد از طاس زمین ها و ۵۵ درصد از پری کل جهان سالیانه بسیار از ۲۰ روز را درون شرایط گرمایی کشنده ای که خارج از آستانه ی ماندگاری انسان است، تجربه خواهد کرد. اکوسیستم هایی همچون صخره های مرجانی، جنگل های بارانی آمازون و پیشگام از بین خواهند رفت. آمریکای شمالی دچار آتش سوزی های ویران گر، امواج گرمایی و بی آب سالی خواهد شد. رودخانه های بزرگ آسیا بوسیله شدت کاهش خواهند یافت و حدود ۲ میلیارد نفر تحت تاثیر بغرنج سقوط آب قرار خواهند گرفت.

بارندگی در مکزیک و آمریکای مرکزی بوسیله نصف کاهش خواهد یافت و کشاورزی در مناطق زیراستوایی امکان پذیر نخواهد بود. شرایط ال نینو نیمه ثابت قدم رواج خواهد یافت و امواج گرمایی مرگبار در برخی از مناطق برای بیش از ۱۰۰ روز در سال ادامه خواهد داشت. بیش از یک میلیارد نفر نیز آواره خواهند شد. نویسندگان در مقاله ی خویشتن می نویسند:این سناریو، تصویری اجمالی از جهانی با آشفتگی تمام داخل مسیری رو به انتهای تمدن و مدرنیته به سبکی که امروزه ما با آن آشنا هستیم، ارائه می کند که در آن چالش های امن جهانی و باک های سیاسی چیزی معمولی است.

پژوهشگران استدلال می کنند که عزب راه حل، توسعه ی یک کارمایه مخرب جهانی با کربن صفر و استراتژی های صنعتی و اقتصادی با تمرکز کمتر روی میزان های اقلیمی و تمرکز بیشتر روی دستور کار ریزی براساس سناریوهای شدید است. در این گزارش تشریح داده می شود:برای کاهش خطر و حفاظت از تمدن انسانی نیاز است که درون دهه ی آینده به یک بسیج جهانی منابع برای ترقی ی یک جهیز صنعتی با کربن صفر احتیاج است. این عمل ازنظر مقیاس، قرین بسیج اضطراری دوران هیاهو جهانی دوم است.

به گفته ی پژوهشگران، حدس بروز رویدادهای موکد گوشه ی مشخص توزیع ظن بسیار از چیزی است که تخیل می شود

تو مقاله ی اخیر به این موضوع اشاره می شود که اگرچه نمونه های اقلیمی ازنظر پژوهشی سودمند هستند، ولی این ابزارها اغلب با دوراندیشی ارتکاب کرده و روی نتایج متوسط تکیه می کنند. با نادیده قبض احتمالاتی که تو انتهای نمودار توزیع احتمال حیات دارد، ما آمادگی مقابله با رویدادهای ضرب بار را نخواهیم داشت. این رویدادها شاید به دیدن غیرمتحمل و هشداردهنده بیایند؛ اما احتمال وقوع آن ها بیش از چیزی که ما تصور می کنیم.

بیشتر مدل های اقلیمی کنونی محافظه کارانه هستند و نقاط سرازیری و حلقه های بازخورد مثبتی مانند آزاد شدن گازهای گلخانه ای در معلول ذوب شدن لایه ی منجمد خاک، از دست عدول کردن یخچال های جنوبگان غربی و تضعیف نقش زمین و اقیانوس درون ارتباط با برداشت کربن اتمسفر را که می تواند گرمایش زمین را تقویت کند، درنظر نمی گیرند.

با درنظر گرفتن این رویدادها، روشن تغییرات اقلیمی بوسیله شکل ظاهر دارای توزیع نرمال نخواهد بود؛ بلکه این روشن تو یک انتهای خویشتن دنباله ای پهن خواهد داشت که نشان دهنده این است که میزان گرمایش زمین و ماجرا رویدادهای لطمه وهله کاملا از آنچه در مدل های اقلیمی پیش بینی می شود، بالاتر است.

نویسندگان تشریح می دهند که تحت سناریوی «بازرگانی طبق قاعده متعارف»، معیار افزایش دما تا سال ۲۰۵۰ درحدود ۲/۴ منصب ی سانتی گراد خواهد بود و چنانچه چرخه های بازخورد نیز درنظر گرفته شوند، ۰/۶ منصب ی دیگر نیز تکثیر خواهد شد.

این گزارش به وسیله ی Breakthrough National Centre for Climate Restoration منتشر شده است.بیشتر بخوانید:آلودگی کربنی بیت کوین درون حد شهرهایی مثل لاس وگاس و هامبورگ استحذف کربن از اتمسفر راهکار توقف گرمایش زمین است؟تغییرات اقلیمی سیبری را سکونت پذیرتر خواهد کرد؟زمین مسکن ما: از سیاره آبی چه می دانیم؟ (تقدیر دوم و پایانی)تاثیر تسویه تغییرات اقلیمی پیاده شدن میزان تولید محصولات کشاوزی درون دنیا