خاکروبه های الکترونیکی؛ مشکلی بین المللی که هر روز ارشد نمدار می شود

چین در جدیدترین محاکمه گذاری های خود، از ماه سپتامبر گذشته دخول ۲۴ سنخ زباله ی جامد را بوسیله ناحیه ممنوع کرد. تصمیم گیری چینی ها کشورهایی همچون ایالات متحده، بریتانیا، استرالیا و ژاپن را با مشکلی بزرگ روبه رو کرد. تا سال گذشته ی میلادی، چین به عنوان پذیرنده ی ۷۰ درصد از زباله های الکترونیکی جهان شناخته می شد. این خاشاک ها مواردی همچون کامپیوتر، گوشی موبایل، پرینتر، تلویزیون، مایکروویو و بسیاری قطعات و برگ الکترونیکی دیگر را دربرگیرنده می شدند.مقاله های مرتبط:پنل های خورشیدی امروز، خاکروبه های الکترونیکی فرداچرا عملکرد دانشمندان در بازیافت زباله و تلفات درمانده است؟

صادرات زباله بخاطر چین تجارتی بود که طرفین از آن راضی بودند. کشورهای پیشرفته با اشکال اندک خاشاک های خود را تخلیه و چینی ها اندوه مواد نخستین برای تولیدات بازیافتی خویشتن را اخذ می کردند. این ملک آسیایی از سال گذشته و با گشادگی نگرانی ها درباره ی محیط زیست، واردات بسیاری از خاشاک های الکترونیکی را ممنوع کرد. با مقبول قانون جدید، کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی بسیار از همه ناراحت شدند. البته، آن ها مطلع صادرات خود را به جنوب شرقی آسیا ایفا دادند؛ اما ویتنام و تایلند هم به عنوان بزرگ ترین واردکنندگان زباله، پس از مدتی فعالیت خود را محدود کردند.

درون سال ۲۰۱۶، انباشتگی جهان ۴۹ میلیون پیکر زباله ی الکترونیکی تولید کرد؛ یعنی طبق با ۴,۵۰۰ عدد برج ایفل. پیش بینی می شود تا سال ۲۰۲۱، این نرخ به ۶۰ میلیون تن برسد.دلیل افزایش تولید زباله ی الکترونیکی

اگر نگاهی به اطراف خود بیندازید، قطعا دلیل افزایش زباله های الکترونیکی را به صبر متوجه می شوید. فناوری روز بوسیله روز خاصیت خود را به عمر ما افزایش می دهد. نصف هادی ها و انواع حسگرها امروزه به محصولاتی تکثیر می شوند که هیچ گاه تصور نقشه کشی این چنینی را برای آن ها نداشتیم. نمایشگرهای پوشیدنی، برگ بناء ی هوشمند، تلویزیون هایی با قابلیت پخش برنامه های اینترنتی و بسیاری محصولات دیگر، امروزه بیش از همیشه دربرگیرنده تجهیزات الکترونیکی هستند.

تو دورانی که توسعه ی فناوری با سرعت بسیار زیاد رخ می دهد، زندگی دستگاه ها هم کوتاه تر می شود. به عنوان مثال، بسیاری از دستگاه ها بوسیله محض خراب شدن باتری دور انداخته و با دستگاه های جدید جایگزین می شوند. همدستی ها نیز به رخساره عمدی استفاده از محصولات قدیمی را به جانب منسوخ شدن پیش می برند. آن ها طراحی یا یواش افزار محصولات جدید را با نیکوترین امکانات به روز می کنند و پشتیبانی محصولات قدیمی را نیز بوسیله مرور کاهش می دهند.

امروزه در بسیاری از نقاط جهان، فروش محصولات متاخر آسان زیرفون و کم قیمت نم از مرمت دستگاه های قدیمی خواهد بود؛ هرچند در فدایی مناطق دیگر، تعمیر و سودا هر دو بخاطر کاربران مشکل شده اند. به هرحال، فروش متین مشارکت های فناوری با قدرت دنباله دارد.امروزه محصولات الکترونیکی بخش جدانشدنی زندگی ما هستند

قیمت میانگین کالاهای دیجیتال به صورت میانگین کاهش می یابد؛ روندی که جهت افزایش امید طبقه ی متوسط و پایین برخی جوامع بوسیله بیع محصولات الکترونیکی شد. بوسیله اقرار ساده تر، جوامع بیش از همیشه بوسیله سمت دیجیتالی شدن پیش می روند. آمارهای جهانی نشان می دهد نیمی از خانه ها امروز به اتصال اینترنت مجهز هستند و ۷.۷ میلیارد نفر نیز گوشی تلفن همراه دارند.خاشاک ی الکترونیکی چیست؟

دستگاه های الکترونیکی ترکیبی از مواد را دربرگیرنده می شوند که از طلا و نقره و مس تا پلاتینیوم، پالادیوم، لیتیوم، کبالت و دیگر مواد باارزش در آن ها دیده می شوند. آژانس نگاهداری هوا زیست آمریکا آمار جالبی از زباله های الکترونیکی ارائه می کند. برابر آمار اخبار شده، یک تن مدار الکترونیکی ۴۰ تا ۸۰۰ برابر طلا و ۳۰ تا ۴۰ موافق مس نسبت به یک عضو عقل معدن در آمریکا دارد. با توجه به چنین آمارهایی، ارج بازیافت خاشاک های الکترونیکی نیز روشن تر می شود.

دستگاه های الکترونیکی علاوه به خشکی امدن مواد مذکور، فلزات سمّی سنگین همچون سرب، جیوه، کادمیم و برلیم، پلاستیک آلاینده ی PVC و مواد کیمیایی خطرناک بی آرامی درون بر دارند که برای سلامتی آدم و محیط زیست بسیار خطرناک هستند.

در سال ۲۰۱۶، ارزش مواد موجود تو خاکروبه های الکترونیکی کل دنیا تقریبا ۶۴.۶ میلیارد دلار تخمین زده شد. البته، عزب ۲۰ درصد از مواد بوسیله نوعی بازیافت شدند که بازیافت مواد باارزش موجود داخل زباله ها را ممکن کرد. درواقع، حجم عمده ای از مواد تو مناطق تدفین خاکروبه جمع آوری می شوند که امکان واکنش مواد کیمیایی و آلوده کردن آب های زیرزمینی را اضافه می دهند.

با افزایش خرید تجهیزات الکترونیکی، تولیدکنندگان نیز با کمبود مواد اولیه برای تولید محصولات روبه رو می شوند؛ درنتیجه، بازیافت مواد و استخراج آن ها از محصولات کهنه و کارکرده صرفه های اقتصادی و زیست محیطی فراوان دارد. این طور روندی به نام معدن کاوی شهری (Urban Mining) شناخته می شود. تحقیقات جدید چینی ها نشان می دهد معدن کاوی مس و طلا و آلومینیم از سنگ آهن هزینه اش ۱۳ موافق بیشتر از بازیافت آن ها ازطریق معدن کاوی شهری خاکروبه های الکترونیکی است.هنر بازیافت زباله های الکترونیکی

بازیافت زباله های الکترونیکی اندوه به صورت رسمی و هم غیررسمی اجرا می شود. بازیافت رسمی شامل دمونتاژکردن قطعات و جداسازی و بعد گروه بندی مواد تشکیل دهنده و درنهایت، تمیزکردن آن ها می شود. پس از تمیزکردن قطعات، آن ها را با استعمال از تجهیزات مکانیکی خُرد می کنند تا درون جنین ی بعدی، دسته بندی حرفه ای با تجهیزات پیشرفته ارتکاب شود.

داخل این مراحل، شرکت ها باید قوانین سلامتی و مقررات مثل را به کار گیرند و ابزارهایی برای کاهش اثرهای سمّی مواد در کارخانه نصب کنند. چنین روندهایی بازیافت رسمی و اصولی را دشوار می کند؛ درنتیجه، بسیاری از کشورها و شریک ها به صورت غیرقانونی خاکروبه های خود را بوسیله کشورهای درحال ترقی صادر می کنند تا بازیافت مناسب پر حرارت در آنجا ادا شود.حجم بنیادی ای از بازیافت زباله های الکترونیکی به صورت غیررسمی اجرا می شود

ایالات متحده، دومین تولیدکننده ی خاشاک های الکترونیکی پس از چین، داخل سال ۲۰۱۰ حدود ۱۰ میلیون پیکر زباله ی الکترونیکی تولید کرد. در آن سال، تنها ۲۹ درصد از زباله های تولیدشده بازیافت شدند و سایر همچنین عموما سرنوشتی به سوا دفن شدن و سوزاندن و انبارشدن نداشتند.

در این میان، آمارهای سازمان مستقل و نظارتی Basel Action Network تقاضا می کند ۴۰ درصد از زباله های الکترونیکی آمریکا در خارج از مرزهای این ناحیه و به قیافه صادرات بازیافت شد. حجم عمده ای از صادرات مذکور نیز به کشورهای درحال توسعه انجام شد که عموما تو آسیا هستند و از متد های غیررسمی و غیرقانونی بخاطر بازیافت استفاده می کنند.

در محیط های بازیافت غیرقانونی و غیررسمی، مردان و زنان و کودکان مشغول فرمان هستند که مواد ارزشمند را با سوزاندن و ذوب کردن مواد بی بها استخراج می کنند. در فرایندهای آن ها، از جیوه و اسید بخاطر بازیافت طلا استفاده می شود و بسیاری از برگ نیز با مشت دمونتاژ می شوند تا قطعات ارزشمند از آن ها استخراج شود.

کارگران مراکز بازیافت غیرقانونی عموما تجهیزات حفاظتی ندارند و از محموله مواد خطرناک نیز آگاه نیستند. تحقیقات نشان می دهد نفس کشیدن مواد شیمیایی خطرناک و تماس مستقیم با مواد الکترونیکی سمّی حتی در مراکز رسمی و عرفی همچنین مشکلات متعددی بوسیله همراه دارد. سقط جنین، اجل نوزادان، وضع حمل زودهنگام، تولد نوزادان نارس، جهش های ژنتیکی، مشکلات مادرزادی، عملکرد نامنظم غده ی تیروئید، افزایش سرب در خون، کاهش عملکرد شُش ها و اختلالات تندخو رفتاری از پیامدهای قرارگیری در معرض چنین موادی هستند. بوسیله علاوه، مواد سمّی خاکروبه های الکترونیکی فضا و قبر و آب زیرزمینی را نیز آلوده می کنند.

مرکز بازیافت رسمی زباله تو رواندا

با وجود تمامی خطرهایی که بوسیله آن ها اشاره کردیم، افراد متعددی تو کشورهای درحال ترقی به کار در مراکز بازیافت غیرقانونی مشغول هستند. آن ها درآمد کمینه خود را از همین فرایندها همچون دمونتاژکردن محصولات الکترونیکی، بازیابی آن ها، مرمت و خرید قطعات دست دوم تصرف می کنند. منطقه ی گوییو تو چین امروزه به عنوان پایتخت یا مرکز زباله های الکترونیکی جهان شناخته می شود؛ به گونه ای که ۷۵ درصد از خانوارهای این منطقه در بازیافت زباله های الکترونیکی مبتلا بوسیله فعالیت هستند. بازیافت های غیررسمی و غیرقانونی در هند، نیجریه، غنا و فیلیپین همچنین تو سطوح وسیع انجام می شود.

بازیافت غیرقانونی علاوه پیاده شدن مشکلات سلامتی، بوسیله تهدیدهای امنیتی همچنین منجر می شود. بازیافت های رسمی شریک ها را ملزم به پاک سازی اطلاعاتی دستگاه ها می کنند؛ درحالی که در مراکز غیررسمی چنین رویکردی ایفا نمی شود.بازیافت غیررسمی سربزرگی افشای معلومات رادیکال را بی آرامی تو پی دارد

مجرمان سایبری در میان خاشاک های الکترونیکی به عقب داده های باارزش و خصوصی همچون اطلاعات کارت های اعتباری هستند. بوسیله نشانی مقیاس ای از معلومات ارزشمند، می قابلیت بوسیله زباله های الکترونیکی در منطقه ی آگلوبلوشی در گشاده دستی اشاره کرد که جزئیاتی از قراردادهای دولتی ایالات متحده از جمله قراردادهای آژانس اطلاعاتی وزارت دفاع و موسسه امنیت حمل ونقل و حمایت میهن ایالات متحده ی آمریکا کشف شد.

کشورهای ثروتمند بوسیله رخ میانگین سالانه ۲۳ درصد از زباله های الکترونیکی خویشتن را بوسیله کشورهای درحال توسعه ارسال می کنند. سندیکا ی اروپا و ۱۸۶ کشور دیگر کنوانسیونی به نام بازل را تصویب کردند که داخل آن، کشورهای ترقی یافته باید صادرات خاکروبه های خطرناک خویشتن به کشورهای درحال توسعه را به حداقل برسانند. با وجوداین، هنوز بسیاری از کشورهای توسعه یافته به قوانین مصوب پایبند نیستند و ایالات متحده ی آمریکا، تنها کشور ترقی یافته ای محسوب می شود که کنواسیون بازل را پسند نکرد. آن ها هم اکنون قراردادهای متعددی اجرا می کنند که صادرات زباله های خطرناک بوسیله کشورهای درحال توسعه را در ظرفیت فراوانی ممکن می درنگ.

بازیافت خاکروبه الکترونیکی در گوییولزوم راهکارهای چندگانه

همان طورکه گفته شد، آمریکا پس از چروک دومین تولیدکننده ی خاشاک های الکترونیکی محسوب می شود. آن ها درحال حاضر هیچگاه قانونی برای مدیریت بازیافت زباله های الکترونیکی یا ممنوعیت صادرات به کشورهای درحال توسعه ندارند. ۲۸ ایالت آمریکا و منطقه ی کلمبیا قوانین بازیافتی خاص خود را پسند کرده اند که داخل اجرا تفاوت هایی با هم دارد. برخی از قریه ها قراردادهای پیمانکاری برای جمع آوری خاکروبه ها اجرا و فداکار دیگر، شرکت ها را بوسیله بازیافت نسبت بوسیله نرخ فروش ملزم می کنند.

کشورهای ایالتی مانند آمریکا و قوانین متفرقه ی داخلی آن ها، مشکلی بنیادی خلق کردن می کنند. هیچ یک از ولایت ها به تنهایی سهم راسته چندانی ندارند تا شریک شدن ها را ملزم به تولید محصولات حامی زیست کنند. درمقابل، انجمن ی اروپا قرار دارد که قوانینی تام بخاطر ممنوعیت های گشاد محاسبه می درنگ. آن ها قانونی به اشتهار Hazardous Substances Directive پسند کرده اند که کل قاره را پوشش می دهد و مانند GDPR، اقتدار اجرای استانداردهای صنف ای بخاطر کچل محصولات فروخته شده در اروپا را دارد. درون قدری از این قانون، تولیدکنندگان به پرداخت نفقه بخاطر بازیافت خاکروبه های الکترونیکی مجبور می شوند. همین بخش ارزش بازیافت را در قاره ی سبز به ۳۵ درصد رساند که بسیار از ایالات متحده است.

فرایند اجراشده در قاره ی اروپا نشان می دهد قوانین جامع توانایی ایجاد تغییرات تو جریان ی زباله های الکترونیکی را دارند. اگر قوانین مشابه به رخ جهانی و به کمک دایره ملل متحد تصویب و ارتکاب شوند، کشورهای دیگر غصه ملزم به پاسداری آن ها خواهند شد و چه بسا صادرات زباله به کشورهای درحال ترقی کاهش چشمگیری فاش کند.

با توجه به مسئله شدید تولید زباله های الکترونیکی، نمی توان بازیافت را راهکاری تمام بخاطر حل جنگ دانست. فعالان محیط زیست و کارشناسان دنیای فناوری ایده ها و راهکارهای مختلف دیگری پیشنهاد می دهند که در ادامه به آن ها می پردازیم.۱. طراحی بهینه ی محصولات

تولیدکنندگان برای کاهش خاکروبه های الکترونیکی باید محصولات خود را امنیت نمدار و با عمر عملکردی و قابلیت مرمت و بازیافت بیشتر تولید کنند. بخاطر فرود امدن بوسیله این طور هدفی اول باید استفاده از مواد سمّی در محصولات کاهش پیدا کند. مهندسان شیمی درون دانشگاه استنفورد درون حال مدل سازی مدارهای الکترونیکی زیست تخریب پذیر هستند. مدارهای آن ها از موادی ساخته می شود که داخل اسید با pH بسیار ضعیف (۱۰۰ طبق فرسوده تیز از سرکه) حل می شوند. گروهی دیگر از محققان فرایندی برای خُردکردن زباله های الکترونیکی و تبدیل آن ها بوسیله مواد نانو طراحی کرده اند که ثمر بازپسین را به پودری کاربردی تو صنایع وافر تبدیل می کند. قسمت قسمت کردن Ronin8 تو کانادا نیز فرایندی توسعه داده اند که از کمترین مقدار آب و کارمایه برای بازیافت کاربرد می کند. داخل فرایند آن ها، فلزات و غیرفلزات با لرزش هایی با تناوب صوتی از تیمار جدا می شوند.

بازیافت خاشاک الکترونیکی درون آگلوبلوشی

امروزه، مسئله طراحی محصولاتی با قابلیت مصرف یا تولید دوباره در دستورکار باهم اتحاد کردن ها قرار ندارد. البته از سال ها پیش، باهم اتحاد کردن های متعددی برای ساخت دستگاه های ماژولار برنامه هایی اجرا کردند. آن ها دستگاه هایی داخل عادت داشتند که با جابه جایی برخی قطعات به روز می شوند و حاجت بوسیله جایگزینی طاس مایه را از بین می برند.شاید گوشی های ماژولار نیاز به تعویض مداوم را تو کاربران از بین ببرند

گوگل و ال جی و موتورولا همه پروژه های گوشی های هوشمند ماژولار را در بخش تحقیق و توسعه تعاقب کردند. البته، محصولات بازپسین آن ها بها گرانی داشت و کاربران نیز شوق حداکثر امکانات را در میزان های بدوی داشتند. بوسیله هر حال، اکثر پروژه های ماژولار متوقف شدند. اگر کاربران به مرور درباره ی کار بزرگ های زباله های الکترونیکی آگاه شوند، شاید امید باهم اتحاد کردن ها به امتداد ی پروژه های آن چنانی و خواست بیع اندوه دوباره افزایش یابد.۲. ضایع تعمیر

حق تعمیر وسیله های الکترونیکی در بسیاری از کشورهای دنیا قانونی متشابه به کپی رایت دارد. داخل این کشورها، مشتریان اجازه ی تعمیر یا دستکاری داخل دستگاه های خود را ندارند. درواقع داخل صورت تعمیر دستگاه ها ازطریق افراد تأییدنشده، گارانتی یا خدمات آن باطل می شود.

قانون منع مرمت وسیله ها بسیاری از کاربران را از ساختن تغییرات در محصولات خود باز می دارد و اکثرا آن ها را به خرید دستگاه های متاخر سوق می دهد. این طور روندی باعث خلق خاشاک های الکترونیکی بیشتر می شود. به هر حال سازمان های متعدد همچون سرویس ifixit تلاش می کنند ضایع تعمیر را از کپی رایت جدا کنند تا مصرف از دستگاه های قدیمی هنوز بخاطر کاربران مقرون بوسیله نفع بماند.

پروژه Ara تلفن ماژولار گوگل۳. مسئولیت تولیدکننده

برخی قوانین تولیدکنندگان محصولات را به مسئولیت پذیری درباره ی مدیریت دستگاه ها پس از بی استعمال شده ملزم می کند. ایده ی اصلی، استفاده از مواد همان قطعات بخاطر تولید محصولات جدید است؛ مثلا در ولایت نیویورک آمریکا، این طور قانونی اجرا می شود که بازیافت رایگان و مناسب را بخاطر مصرف کنندگان اجرا می کند.

هنگ کنگ یکی از مناطق اصلی واردکننده ی زباله ی آمریکایی ها محسوب می شود که زباله ی فراوانی هم تولید می کند. آن ها به رخساره سالانه ۷۷ هزار تن زباله ی الکترونیکی تولید می کنند که ۸۰ درصد از آن بخاطر بازیافت بوسیله آسیای جنوب خاوری و آفریقا صادر می شود. مقام های هنگ کنگ به تازگی قانونی اجرا کرده اند که تولیدکنندگان را به ارائه ی خدمات جمع آوری و بازیافت و مدیریت قطعات الکترونیکی ملزم می کند.۴. بازیافت راحت تر

در مناطق گوناگون جهان، شرکت های نوپا یا فعالان ارشد دنیای فناوری پروگرام هایی بخاطر بازیافت بهتر محصولات الکترونیکی عمل می کنند. در آمریکا، شرکتی به نام EcoATM فعالیت می درنگ که کیوسک هایی برای دریافت زباله های الکترونیکی همچون گوشی های هوشمند و پخش کننده های موسیقی و محصولات مشابه داخل مناطق انواع نصب کرده است. آن ها اکنون ۲,۷۰۰ کیوسک در سرتاسر آمریکا دارند و برای توسعه در کشورهای دیگر بی قراری برنامه هایی اجرا خواهند کرد.

بایدو، مبصر ترین انبازی اینترنتی چین، برای اجرا وظایف اجتماعی خود در مرزوبوم ی زباله های الکترونیکی، دستور کار هایی کاربردی اجرا می نرم. آن ها اپلیکیشنی بوسیله نام Baidu Recycle دارند که با شریک دستور کار ی ترقی ی جهانی سازمان ملل فعالیت می کند. کاربران این اپلیکیشن قطعات و تجهیزات خویشتن را داخل فهرست خصوصی وارد می کنند و نیروی شرکت بایدو درون زمان هویدا بخاطر شهود آن مراجعه می بطی ء. البته، کاربر مشخصات ابعادی و تاریخ مدنظر و تصویری از محصول را باید در اپلیکیشن وارد نرم. درون مدت دو ماه فعالیت سرویس مذکور، متجاوز از ۱۱ هزار دستگاه بازیافت شد.

کیوسک بازیافت الکترونیکی EcoATM۵. بازیافت بهتر

فرایندهای بازیافت بسته به فناوری های استفاده شده بازدهی متفاوتی دارند. در کانادا، یکی از مراکز بازیافت زباله های الکترونیکی فرایند ذوب مس را با شدت و دمای بسیار متجاوز انجام می دهد. نیکولاس تملیس، از استادان دانشگاه کلمبیا درون مرزوبوم ی محیط زیست، مرکز کانادا را یکی از بهترین میزان های بازیافت زباله های الکترونیکی می داند.فرایندهای بازیافت باید بخاطر بازدهی بیشتر بهترین سازی شوند

فرایند ذوب دمای زیاد مس، مایع مذاب حاصل را به حلّالی برای فلزات دیگر همچون طلا و نقره تحول می کند. درون مرکز بازیافت کانادا که در روین-نوراندا کبک واقع است، مس با دمای متجاوز ذوب می شود و دیگر فلزات را نیز در خویشتن محلول می کند. میوه نهایی مس ناخالصی خواهد بود که تو وعده ی بعدی، به پالایشگاه مس منتقل می شود و در آنجا، فلزات گرانبها ارج از آن استخراج می شوند. چنین روندی فقط موجب بازیافت فلزات حل شونده تو مس می شود؛ اما به هر حال فرایندی کم ارزش و با بازدهی چشمگیر محسوب می شود.

مرکز نوراندا سالانه ۵۰ هزار هیکل زباله ی الکترونیکی بخاطر بازیافت دریافت می بطی ء. تملیس درباره ی این مرکز می گوید:معیار نوراندا شرکت کوچک جمع آوری زباله در آمریکا و شریک کوچک و مرکز بازیافت عظیمی در کانادا را شامل می شود. چنین مدلی را می توان در کشورهای دیگر هم اجرا کرد. کشورهایی متشابه چین و آمریکا که هم اکنون هم مراکز قوی ذوب مس دارند، توان اجرای مدل بازیافت این چنینی را خواهند داشت.

علاوه به خشکی امدن شهید مذکور، تلاش های دیگری هم برای گشایش بازیافت زباله های الکترونیکی انجام می شود. هند و چین بخاطر حفظ فرایندهای بازیافت غیررسمی که موجب درآمدزایی قوم های بسی می شوند، آن ها را بوسیله مرور با فرایندهای رسمی خیساندن می کنند تا خطرات سلامتی و زیست محیطی بوسیله حداقل برسد.

از برنامه هایی که برای بهبود بازیافت غیررسمی ارتکاب می شود، می توان بوسیله صیقلی هزینه به کارگران بازیافت رمز کرد که آن ها را تشویق بوسیله تحویل خاشاک بوسیله مراکز رسمی می کند. به عنوان مثال، می استعداد درآمد تقریبی هر کار کننده از دمونتاژ لامپا خلأ را در ازای تحویل این قطعه به مراکز رسمی بوسیله او پرداخت کرد.

۶. اقتصاد دَوَرانی

صرفه جویی دَوَرانی تلاش می کند همگی ی کالاها و مواد آن ها را تو تمامی مواقع یا حداکثر زمان ممکن با حفظ بیشترین ارزش در چرخه نگه دارد. بیشترین ارزش عبارت مهمی در ستایش قناعت دَوَرانی محسوب می شود که کرستن جانستون، استاد دانشگاه کلمبیا تعریف نیکوکاری از آن می کند. از دیدگاه او، بیشترین نرخ به معنای نردیک ترین ارزش به دشت اصلی است. به اظهار دیگر، استخراج حداکثری نرخ ملبس در مواد و نیروی انسانی صرف کردن شده برای تولید محصول، به گرفتن بیشترین ارزش منجر می شود. اروپایی ها بسیار تلاش کرده اند تا اقتصاد دَوَرانی را در طاس قاره نظری کنند.

جانستون با مثال گوشی های موبایل، مسیر امکان پذیر صنعت الکترونیک به سمت صرفه جویی دورانی را شرح می دهد:وقتی شما گوشی موبایل می خرید، تولیدکننده در همان مرحله خرج های تولید محصول را قبض می نرم. در انتها کار، شما یک گوشی دارید که تقریبا هیچ ارزشی ندارد و کاری هم نمی توانید با آن ادا دهید. مدل کنونی، مدلی ناقص است. معیار دیگری را تخیل کنید که تولیدکننده مالکیت محصول را در زمان استفاده ی مشتری اندوه در اختیار داشته باشد. در چنین مدلی، گوشی ارزان تر فروخته می شود و کاربر تیمار به پس اعطا کردن آن پس از عمر کارگر و دریافت نسخه ی به روزتر ملزم خواهد بود؛ درنتیجه، هزینه های تولید با بازگشت قطعات بوسیله همدستی تولیدکننده اعاده می شوند.

استاد دانشگاه کلمبیا اعتقاد دارد مدل او داخل آینده ای خیر چندان دور اجرایی می شود. او می گوید نسل کبیر کنونی دیگر ارج آن چنانی بخاطر مالکیت محصولات قائل نیست و بوسیله نوعی مسئولیت مالکیت را برعهده ی صنعتی می داند. درنهایت نباید از مسئولیت کاربران و مصرف کنندگان داخل کاهش خاکروبه های الکترونیکی بی خبر شد. ما نیز به نوبه ی خود باید در خرید و جایگزینی محصولات و پیدا کردن مراکز کم قیمت بخاطر بازیافت و رویکردهای مانند تلاش کنیم. سازمان بازیافت ایران نیز در سال های اخیر، به اهمیت زباله های الکترونیکی پی محبوس و علاوه بر تلاش های نسبی بخاطر ادب سازی بازیافت زباله ها، مراکز مخصوصی نیز برای دریافت آن ها مدیریت می بطی ء.بیشتر بخوانید:چینی ها چگونه با استفاده از فناوری زباله های خود را دسته بندی می کنند؟آگاهی از محصولات بازیافتی، تمایل بخاطر اجرا بازیافت را افزایش می دهددستیابی به پیشرفتی خیره کننده در تولید پلاستیک های بازیافت پذیر۱۴ راهکار برای استفاده بهینه از کامپیوترهای قدیمیچگونه هند به رهبر ضایعات کاغذ در جهان تبدیل شد