هر آنچه باید درمورد بازیافت بدانید؛ قسمت ثالث و پایانی

مقاله های مرتبط: هر آنچه باید درمورد بازیافت بدانید؛ قسمت اولهر آنچه باید درمورد بازیافت بدانید؛ قسمت دوم

تقریبا همگی ی ما می دانیم که موادی مثل کاغذ، پلاستیک، بلور و فلز سزاوار سرزنش بازیافت هستند، ولی مواد قابل بازیافت به همین مواد محدود نمی شود و امکان کاربرد ی مجدد از موادی شبیه چوب، پارچه، لاستیک، نخاله های ساختمانی، زباله های تر نیز حیات دارد.

درون این مقاله درمورد بازیافت موادی صحبت خواهیم کرد که ممکن است کمتر در مورد آن ها مطلبی خوانده خواه شنیده باشید؛ زیرا زمانی که درمورد بازیافت صحبت می شود، عزب موادی شبیه پلاستیک، کاغذ و شیشه داخل باشگاه توجه قرار می گیرند و عموم مردم نیز تنها این مواد را برازنده باز یافت می دانند. بازیافت لوح

چوب های سزاوار سرزنش بازیافت

چوب های قابل بازیافت بوسیله سه قسمت قسمت کردن شاخه می شوند؛ لوح سخت، تخته نرم، و چوب ی سه لایه. چوب های باطراوت دربرگیرنده چوب شجر های برگ ریز مانند درخت بلوط ، گردو، گیلاس، تخته ماهون و افرا و چوب های بطی ء شامل چوب درختان مخروطی متشابه کاج، شوکران، صنوبر، سرو و کوهمیز سرخ می شود. کوهمیز های زیبنده استعمال در مسکن ها، پل ها و اسکله ها همچنین قابلیت بازیافت دارند.مراحل مختلف بازیافت

معمولا داخل شهرها و مناطق مسکونی برای جمع آوری چوب و سایر مواد ذکرشده تو مقدمه ی مقاله هیچ سطلی وجود ندارد و این مواد از مراکز مختص جمع آوری آن ها جمع آوری می شود. پس از جمع آوری تخته ها، ناخالصی هایی آن ها قرین رنگ، سرب، پنبه ی نسوز و مواد شیمیایی دیگر از آن ها جدا می شود. در مرحله ی مواد دیگر مثل خاک، خرده حجر و فلز هم از لوح ها جدا می شود؛ در مرحله ی پس ازآن خرده های کوچک تر چوب درون سراند گراند (یک محفظه ی  پوک گردان بیضی لباس که یک شبکه ی توری فلزی همچنین داخل اطراف آن بود دارد. در این وسیله مواد سفت اختلاط شده با پلاستیک، کاغذ و سایر مواد سزاوار سرزنش بازیافت، قرین مواد غذایی یا سایر مواد ارگانیک و طبیعی اختلاط شده با کاغذ و پلاستیک، از آن ها جدا می شود) و چوب های بزرگ برنده تو تانک آب قرار می گیرند.

پس از ریخته شدن چوب ها در آب، نوار نقاله ای که در تحت سطح آب فراغت دارد، چوب ها را به سمت جلوی دستگاه دسته بندی کننده انتقال می دهد. درون قدم بعدی نوار نقاله ای که تو زیر نوار نقاله ی اصلی قرار دارد، تخته های که با آب متورم شده اند، تکه سنگ های باقی الباقی و ضایعات دیگر را علت دفع شدن به جانب عقب دستگاه انتقال می دهد در مرحله ی مربوط باینده چوب ها با لودر به دستگاهی ارجاع داده می شوند که ذرات فلز همیشگی مانده در آن ها را با آهنربا جدا می کند. داخل نهایت تخته ها با مایه های خردکننده ی کوهمیز به صفحه های چوب تحول و در زمینه های مختلف استفاده می شوند.فناوری های جدید در بنیاد ی بازیافت چوببازیافت MDF با اسلوب جدید

MDF یکی از پرمصرف ترین کالاهای چوبی در دنیا محسوب می شود و بیشترین میزان زباله های چوبی بی قراری مربوط به محصولات ساخته شده از این نوع کوهمیز است (سالانه ۵۰ میلیون جسم MDF در جهان دور انداخته می شود)؛ بازیافت MDF به دلیل اشکال جداسازی فیبر چوب و چسب مورداستفاده در ساخت آن، کار ماندگی است؛ اما بوسیله تازگی پژوهشگران انگلیسی به روش جدیدی دست یافته اند که با مصرف از آن می توان فیبر لوح استفاده شده در MDF را جدا و آن را عاری کمبود چونی دوباره بازیافت کرد.تولید سوخت زیستی از چوب

شرکتی نروژی به صیت استارکرفت (Star kraft) موفق شده است ضایعات چوبی و ضایعات غریزی جامد را عزب در چند عرض چند دقیقه به نفت خام و بنزین دیزل تغییر بطی ء. تو این روش که «منی سازی هیدروترمال» شهرت دارد، ضایعات چوبی با حرارت و فشار به سوخت زیستی سهل وساده تحول می شوند. این جنس سوخت از نظر تولید کربن خنثی است؛ یعنی میزان تولید کربن آن پس از سوختن به همان میزانی است که گیاهان آن را جذب می کنند؛ بنابراین این سوخت کاملا دوست دار هوا زیست است و فضا را آلوده نمی نرم. درضمن این سوخت می تواند بخاطر خودروها و هواپیماها نیز استفاده شود.مزایا و معایب زیست محیطیمزایاجلوگیری از اندازه درختانحفظ انرژی: بازیافت هر تن تخته می تواند باعث حفظ انرژی به میزانی درحدود ۵ کیلووات می شود. درکل بازیافت چوب یکی از بهترین فعالیت ها برای حفظ کردن محیط زیست به شمار می جوی.جلوگیری از آتش سوزی: اگرچه خاشاک ها و تلفات چوبی باعث آلودگی فضا زیست نمی شود و به آن آسیبی نمی زند، اما با شلوغی آن ها، خطر آتشسوزی تکثیر می یابد. درضمن بازیافت تلفات چوبی به آزادسازی فضای خاکروبه دان ها اندوه کمک زیادی می کند.معایبمصرف آب زیاد: همان نعوظ که گفتیم در فرایند بازیافت چوب، لوح ها برای جداسازی داخل تانک آب فراغت داده می شوند و این موضوع باعث مصرف و اتلاف مقیاس زیادی از آب می شودمزایای اقتصادیمزایاکاهش هزینه ی تولید چوب به دلیل کاهش کاربرد انرژی (مخصوصا با کاربرد از دستگاه های جدید)کاهش نفقه ی دفع زبالهکاهش قطع چوب و درنتیجه کاهش هزینه ی کاربرد از کوهمیز: رطوبت تخته های بازیافتی ۴۰ تا ۵۰ درصد کم از لوح های تازه هستند و بوسیله همین دلیل وزن کمتری هم دارند.محصولات نهایی بازیافت تخته

لوح های بازیافت شده معمولا تو صنایع کاغذسازی، ساخت نئوپان، MDF و کامپوزیت چوب، ساخت تکیه گاه بخاطر حیوانات، تدارک ی مالچ و سوخت های زیستی، کفپوش و نیمکت کاربرد می شود.بازیافت پارچه

پارچه های و مواد پارچه بافی سزاوار سرزنش بازیافت

تقریبا کامل بارچه ها قابل بازیافت هستند و از میان پارچه های قابل بازیافت می استعداد به پارچه های کتانی، پشمی، پارچه های تدارک شده از کنف هندی، ابر های پلی اورتان، پارچه های پلی استری، بارچه های نایلونی و پارچه های تدارک شده از الیاف مصنوعی اشاره کرد. درضمن شکل های مندرس نیز قابل بازیافت هستند.نحوه ی بازیافت پارچه ها

فدایی از شکل ها و پارچه ها می توانند به سادگی به عنوان لباس یا پارچه ی مشت دوم توسط افراد نیازمند استعمال شود.تولید محصولات جدید از لباس ها

فدایی از لباس ها دیگر به عنوان کالای دست دوم قابل استفاده نیستند؛ اما می توان با بازیافت پارچه و الیاف آن ها، لباس های غیرقابل کاربرد را به کالاهای دیگر تبدیل کرد؛ نخ بافندگی و لباس های پشمی خواه نمدی دو کالای اصلی هستند که با بازیافت لباس های کهنه تولید می شوند. شکل های پشمی در برخی از کشورهای اروپایی و مناطق سردسیر جهان طرفدارهای زیادی دارند. دستمال های پاک کننده و براق کننده یکی دیگر از محصولاتی است که با بازیافت لباس ها تولید می شود.

درون نهایت لباس هایی که بوسیله هیچگاه سزاوار سرزنش استعمال نیستند و امکان بازیافت آن ها نیز بود ندارد؛ به عنوان سوخت تو نیروگاه های تولید برق استفاده می شوند؛ تقریبا ۳٫۱۴  میلیون کالبد از لباس ها و پارچه های دورریخته شده به این لباس بازیافت می شوند.روش های بازیافت

بازیافت پارچه ها و مواد پارچه بافی به دو شکل گاراژ و شیمیایی صورت می گیردروش گاراژ

روش مکانیکی نسبت به رویه کیمیایی بسیار بیشتر متداول است. پارچه های کتان می توانند با رویه مکانیکی به راحتی بازیافت شوند. این پارچه ها ابتدا از سایر پارچه های اختلاط شده با آن ها جدا می شوند (البته در برخی از مراکز بازیافت امکان بازیافت لباس هایی که بوسیله رخساره تمام با بارچه ی کتان دوخته نشده اند، نیز وجود دارد؛ مثلا لباس هایی که ۹۸ درصد آن ها از کتان و ۲ درصد دیگر از پارچه ی اسپندکس تشکیل شده است).

پارچه های کتانی پس از جداشدن از پارچه های دیگر، به قصد جلوگیری از رنگ گرفتن، براساس رنگ جزیی قسمت قسمت کردن بندی می شوند. سیستم نوری برای جداسازی لباس ها و دسته بندی آن ها براساس نوع و جنس نیز قابل استفاده است. در این سیستم لباس ها پس از نمره داده شدن با جهیز هوای فشرده جداسازی می شوند.

در مرحله ی بعدی پارچه ها پس از تغییر شدن به نخ، باز و از یکدیگر جدا می شوند و در نهایت مجدد با فرایندی شیمیایی درکنار هم فراغت می گیرند تا بتوان از آن ها کاربرد کرد؛ درون صنعت نساجی به این فرمان کاردینگ گفته می شوند. پس از کاردینگ، نخ های بازیافت شده با نخ های کتان متاخر تو هم تنیده می شوند (ریسیده می شوند)؛ زیرا نخ های بازیافت شده نسبت به پاوند های تازه طول و کیفیت کمتری دارند.

پاوند پلی استر نیز یکی دیگر از موادی است که با اسلوب گاراژ عمل می شود؛ البته این سنخ نخ از پارچه تمهید نمی شود؛ بلکه با خردکردن بطری های پلاستیکی تدارک می شود؛ زیرا هر دو ماده از ماده ای تازه کار به شهرت پلی اتیلن ترفتالات تشکیل شده اند. برای تهیه ی طناب های پلی استر مقدمه بطری های پلاستیکی براساس سنخ و رنگ جزیی دسته بندی و پس از لقمه تکه شدن به قطعات کوچک تر، شسته می شوند تا عاری از ناخالصی ها و آلودگی ها شوند.

در آخرین کود لقمه های پلاستیکی پس از خشک شدن و قالب گیری، بوسیله گلوله های پلاستیکی تحول می شوند و درنهایت با استفاده از روشی به نام اکستروژن بوسیله شکل نخ درمی آیند.متد شیمیایینخ های تولید شده با گونه شیمیایی درمقایسه با نخ های تهیه شده به گونه مکانیکی، چونی متجاوز بالاتری دارند

طرز کیمیایی معمولا برای بازیافت طناب های ترکیبی قرین نخ های پلی استر و تجزیه ی این نخ ها استفاده می شوند. در حال مهیا این گونه به رخساره وسیع استفاده نمی شود؛ اما چند شرکت درحال استیناف درمورد این اسلوب ها و اجرای آن ها هستند. در این نحو مقدمه پارچه ها با مواد و راه های شیمیایی تسهیل کننده ی فرایند تجزیه، بوسیله مونومر (مواد تشکیل شده از مولکول های واحد که با پیوستن به یکدیگر پلیمر را تشکیل می دهند) تبدیل می شوند. در این فرایند که نوعی وابسپارش (تجزیه ی ترکیبات درشت مولکولی به ترکیبات نسبتا ساده تر) است، ناخالصی های پارچه قرین ته رنگ ها و سایر مواد اختلاط شده با نخ ها استثنا می شود. در مرحله ی اتیه نخ ها با فرایند پلیمراسیون با یکدیگر ترکیب و آماده ی تولید شکل می شوند. طناب های تولید شده با متد کیمیایی درمقایسه با پاوند های تهیه شده به روش مکانیکی، چونی بسیار بالاتری دارند و مشابه پاوند های جدید تولید شده از مواد خام هستند؛ بنابراین در اسلوب کیمیایی برخلاف روش مکانیکی هیچ نیازی به خیساندن ریسمان های بازیافتی با نخ های جدید نیست. برای تولید ریسمان های پلیمری و سلولزی از روش های شیمیایی متفاوتی استفاده می شود؛ اما درکل ساختار های کامل این روش ها هم ارز است.فناوری های مرتبط با بازیافت پارچهتولید اعضای مصنوعی بدن با پارچه ی لباس های جین

پژوهشگران استرالیایی موفق شده اند با محلول کردن پارچه ی جین درون یک مایع دوست دار محیط زیست، آئروژل (ماده ای که از تعلیق حباب های کوچک گاز در مایعات یا جامدات بوسیله دست می آید) خاصی به دست آورند که می نبوغ از آن برای تولید غضروف، مشروح و زانوی ساختگی کاربرد کرد. درضمن می نبوغ از این ماده به عنوان غشای جداکننده در باتری ها یا غشاهای فیلترکننده داخل دستگاه های تصفیه ی آب نیز استفاده کرد.ساختن سیستم هوشمند برای شناسایی نوع پاوند لباس ها

اطلاع از نوع طناب های لباس ها برای بازیافت و جداسازی آن ها از یکدیگر، بسیار مهم و ضروری است. به رطوبت ناتاشا فرانک، مؤسس شریک شدن EON (شرکتی فعال در زمینه ی مد)، سیستمی هوشمند بخاطر ارائه ی اطلاعات مربوط به جنس و بافت لباس طراحی کرده است. بخاطر بهره مندی از این سیستم می قابلیت از بارکدهای QR خواه برچسب های NFC استعمال کرد و با اسکن آن ها، از جنس بارچه و الیاف شکل ابتدا شد.تبدیل پارچه های کتانی و پلی استر به مواد تازه کار نخستین

پژوهشگران استرالیایی موفق شده اند ۹۸ درصد از پارچه های کتانی و پلی استر را بوسیله مواد بی تجربه اولین ی تشکیل دهنده ی آن ها یعنی سلولز و پلی اتیلن ترفتالات تبدیل کنند که در صنایع متنوع متناسب استفاده است. پلی اتیلن ترفتالات می تواند بخاطر تدارک ی پارچه، بسته بندی های پلاستیکی خواه محصولات ساختمانی مصرف شود و سلولز هم می تواند برای تمهید ی پارچه، چسب با خمیردندان بکار رود. پژوهشگران تخمین زده اند فناوری متاخر آن ها می تواند ۵۰ درصد کارمایه موردنیاز برای تولید مواد خام اولیه را کاهش دهد.مزایا و معایب زیست محیطیمزایاحفظ محیط زیست: فداکار از لباس های دورانداخته شده دربردارنده ی مواد شیمیایی خطرناک و سفید کننده ها هستند و بارش باران می تواند باعث واکنش این مواد به خاک و آلودگی آن می شود. از سوی دیگر پارچه های تهیه شده از الیاف مصنوعی سریعا در هوا تجزیه نمی شوند و تجزیه ی لباس های پشمی باعث رهاسازی گاز متان تو لوله کوچک می شود. درضمن تجزیه ی هر دو ماده باعث گسترش پدیده ی گرمایش جهانی و افزایش انتشار گازهای گلخانه ای نیز می شود (زیرا مواد غریزی موجود درون بافت لباس بدون وجود اکسیژن نیز تجزیه می شوند؛ بنابراین بازیافت این مواد می تواند تاحدود زیادی از این مشکلات جلوگیری کند).کاهش منابع و انرژی موردنیاز: به دلیل اینکه پارچه های بازیافتی دیگر نیازی بوسیله ته رنگ کردن ندارند و مواد شیمیایی مورداستفاده برای بازیافت آن ها کمتر از مواد لازم برای تولید شکل از مواد خام ابتدایی است و همین موضوع می تواند نیاز بوسیله انرژی و مواد اولیه را بوسیله میزان محسوسی کاهش دهد. بازیافت هر تن پارچه و شکل باعث کاهش ۹۷٫۴  رصدی کاربرد کارمایه مصرف می شود. نمونه کارمایه مصرفی برای بازیافت هر هیکل پارچه ۱۶۹۷ کیلووات است؛ اما بخاطر تولید هر تن از لباس های کتانی از مواد تازه کار ۶۶۶۴۸ کیلووات انرژی و برای تولید هر اندام لباس پلی استری ۹۱۵۰۸ کیلووات انرژی کاربرد می شود؛ بنابراین انرژی تک احتیاج برای بازیافت هر جسم از پارچه های پلی استری و کتانی بوسیله ترتیب ۱٫۸  و ۲٫۶  درصد کمتر از انرژی لازم بخاطر تولید آن ها از مواد خام است.کاهش خاکروبه: صنعت متداول باعث شده است افراد یدکی دیگر تمایلی بوسیله استفاده از لباس های باستانی نداشته باشند و آن ها را دور می اندازند. بازیافت پارچه می تواند میزان لباس های دورانداخته شده را تاحدودی کاهش دهد. معایبتولید ذرات پلاستیک در هنگام بازیافت نخ های پلی استر: معمولا در طی بازیافت نخ های پلی استر ذرات پلاستیکی ریزی تولید می شوند که نفوذ آن ها به خاک و آب می تواند مشکلات زیست محیطی زیادی را ایجاد کند.محصولات نهایی بازیافت پارچه

همان طور که گفتیم قدری از پارچه ها که دیگر برای تولید پارچه و لباس جدید استفاده نمی شوند. به دستمال نظافت و کمی دیگر به دستمال های براق کننده تبدیل می شوند. از دیگر کالاهایی که با پارچه های بازیافتی تدارک می شوند می نبوغ به رومبلی، لوح فیبر، تشک، پارچه ی آباژور، سربند، مچ بند، لایی لباس، پارچه های تزئینی و… اشاره کرد.بازیافت لاستیک

روش های مختلف بازیافت لاستیکبازیافت لاستیک بدون تبدیل

یکی از ساده ترین راه های بازیافت لاستیک، استفاده ی مجدد از آن بدون هیچ گونه تغییری است؛ مثلا تایرهای سالم می توانند بوسیله عنوان گلدان، میز و صندلی و تاب مورداستفاده قرار گیرند یا می توان با آن ها صنایع دستی و آثار هنری تزیین تولید کرد؛ اما لاستیک ها و تایرها می توانند به چند روش مکانیکی و شیمیایی دیگر نیز بازیافت شوند که در ادامه درمورد آن ها تشریح خواهیم داد.

تکه لقمه کردن و بینش کردن تایرها

زمانی که تایرها دانش می شوند، حجم لاستیک آن ها یک چهارم اندازه ی تایر می شود. تکه لاستیک هایی که بوسیله این نحو تهیه می شوند، می توانند بوسیله نشانی ماده ی مبتدی داخل صنایع متنوع خواه برای تولید تایر جدید مورد استعمال قرار گیرند.بازیافت لاستیک در دمای فضا

در این وضع نیز لاستیک ها لقمه تکه می شوند. لاستیک ها قبل از تکه تکه شدن سرد و خشک می شوند تا اصطلاک ناشی از وابستگی آن ها با تیغه های خردکننده باعث افزایش حرارت و شعله ورشدن آن ها نشود؛ اما در این وضع لاستیکسرد نمی شود و پس از قرارگرفتن داخل دمای فضا به آرامی سرد می شود. معمولا این نحو برای بازیافت لاستیک ها کامیون ها و خودروها استفاده می شود و لاستیک بازیافت شده به این طرز برای تدارک ی موادی همچون مواد ضدآب کننده، آسفالت های لاستیکی و پرکردن سوراخ های زمین های دارای چمن جعلی و زمین های بازی مورداستفاده قرار می گیرد.

البته خرده لاستیک های بازیافتی که بخاطر تهیه ی چمن جعلی استفاده می شوند، دارای بنزاتیازول، سیاه کربن و فلزات سنگینی هستند که می تواند برای سلامت کودکانی که با چمن مصنوعی وابستگی دارند، بسیار خطرناک باشد و حتی می تواند باعث ابتلا به سرطان شود.بازیافت لاستیک با نحو برودتی (Cryogenic Crushing)

درون این رویه لاستیک با استفاده از نیتروژن ابگونه داخل دمای سلبی ۸۰ درجه سانتی گراد منجمد می شود. انجماد درون این نیایش باعث می شود لاستیک مانند بلور ابدار و شکننده شود و می توان آن را بدون هیچ خطری خرد کرد. با استعمال از این روش می قابلیت لاستیک را پودر و ناخالصی های آن را جدا و این ماده را برای استفاده داخل صنایع مختلف پالایش کرد. اگرچه استفاده از این روش باعث می شود بیشتر آلودگی های لاستیک از بین برود و روشی بهداشتی محسوب می شود؛ ولی در طبق نیتروژن مایع مورد مصرف برای انجماد لاستیک، نرخ بالایی دارد.  

بازیافت لاستیک به طرز آذرکافت یا تف کافت خواه پیرولیزدر روش پیرولیز  می قابلیت لاستیک را به سوخت زیستی تبدیل کرد

در این روش لاستیک در دمای ۴۵۰ تا ۵۰۰ درجه سانتی گراد با حرارت تجزیه می شود و پس از تجزیه شدن تبدیل به نفت می شود و می توان از ماده ی بدست آمده به نشانی سوخت دیزل کم قیمت قیمت استفاده کرد. سوختی که به این گونه بدست می آید و نفت پیرولیز یا نفت زیستی نام دارد، به دلیل اقتدار گرمازایی بیشتر، درمقایسه با نفت بی تجربه و زغال سنگ انرژی و کیفیت بالاتری دارد. درضمن لاستیکی که با این روش بازیافت می شود، می تواند برای تأمین سوخت موردنیاز بخاطر الکتریسیته، سرگین جعلی و ماده ای شبیه بوسیله زغال نیز کاربرد شود.

در اسلوب آذرکافت لاستیک ها در رآکتوری عاری اکسیژن قرار می گیرند و پس از گرمی داده شدن با دمای ۴۰۰ تا ۵۰۰ درجه ساتی گراد تجزیه و درنهایت دود می شوند. تبخیر لاستیک هم می تواند به نشانی بنزین مصرف شود و هم می توان با تغییر آن به مایع، از این ماده بوسیله نشانی سوخت استعمال کرد. مولوکول هایی که چگالی لازم را برای تبدیل شدن به سهل وساده ندارند، می توانند به مدفوع مصنوعی تحول شوند. باقی مانده ی لاستیک های تجزیه شده، مواد معدنی جامد مورداستفاده بخاطر تهیه ی لاستیک است که می توانند به زغال تبدیل شوند.متد بازیافت مولکترا (Molectra)

این وضع پیچیده ترین گونه بازیافت لاستیک محسوب می شود و ترکیبی از سیاق های مکانیکی، شیمیایی و کاربرد از ریزامواج ها بخاطر تجزیه است. این گونه بازیافت داخل پنج کود انجام می شود که به شرح دامن است:داخل مرحله ی اول سیم های فولادی حاشیه های تایر جدا و تایرها بوسیله تکه های کوچک برنده انشعاب می شونددر جنین ی دوم تایرها با روشی شیمیایی پردازش می شوند و در این فرایند  که تقریبا ۴ ساعت کشش می کشد و داخل مراکز خصوصی بطی ء کردن تایر انجام می شود، هرگونه آلودگی و کثیفی از سطح تایر برداشته می شود.در وعده ی اینده طولانی رشته های فولادی بوسیله عارض مکانیکی از تایر جدا و پس از آنکه تایر مقداری درنگ می شود، باقی مانده ی سیم های فولادی نیز به راحتی از خرده های تایر جدا می شوند. پس از جدا شدن سیم ها، لاستیک ها به لقمه های زیاد ریزی که برخی از آن ها بوسیله اندازه ی نخود هستند، تبدیل و سپس بوسیله پودری دگرگونی می شوند که کیفیت متجاوز بالایی دارد.  درون آخرین بار پس از حرارت دادن لاستیک ها تو دمای کم، مواد شیمیایی نرم کننده ی آن ها از لاستیک بیرون و لاستیک ها کاملا خالص خواه پس از گرمی داده شدن درون دمای بالا بوسیله نفت و کربن تحول می شوند.

تبدیل لاستیک به کربن فناوری های جدید درون مملکت ی بازیافت لاستیکتولید گرافیت از لاستیک

شرکتی استرالیایی به نام گرین دیستلیشن تکنولوجیس (Green Distillation Technologies) به فناوری جدیدی دست یافته است که می تواند کربن خراج از بازیافت تایر و لاستیک را بوسیله گرافیت تبدیل کند. گرافیت ماده ای غیرمعدنی و پایدارترین لباس کربن است که معمولا تو ساخت باتری های لیتیومی برای وسایل الکترونیکی، ایستگاه های پس انداز سازی نیرو و ابرخازن ها تک استفاده قرار می گیرد. درضمن این انبازی از تایرهای بازیافت شده برای تاسیس فولاد نیز مصرف می درنگ.استعمال از لاستیک در فونداسیون خانه

همان طور که قبلا گفتیم می نبوغ از لاستیک در تاسیس آسفالت هم مصرف کرد که از یک سو باعث می شود صدای شاگرد از تردد خودروها روی آسفالت کاهش یابد و از سوی دیگر مقاومت و ابدیت آسفالت را افزایش می دهد؛ بنابراین این آسفالت ها اندک ترک می خورند و ناچیز لقمه تکه می شود. از دیگر مزایای آسفالت لاستیکی بوسیله ایستادگی در برابر آب و کاهش هزینه ی نگه داری رمز کرد.

آسفالت لاستیکی

لاستیک علاوه پیاده شدن آسفالت جاده ها می تواند درون فونداسیون بناء ها نیز بکارگرفته شود تا مقاومت ساختمان در برابر زلزله تکثیر یابد و شدت ضربه های ناشی از لرزش زمین خمود شود. درضمن استفاده از لاستیک در سایر بخش های خانه می تواند باعث ضدآب شدن مقدر شدن های مختلف شود و عایق حرارتی احسان نیز محسوب می شود. لاستیک های بازیافتی برای تکثیر استحکام و مقاومت دیوارهای بارکش و انباشتن آن ها نیز گزینه ی خوبی محسوب می شوند.

درضمن به تازگی از لاستیک های بازیافتی در بتن و به عنوان جایگزین جدید سنگدانه های شنی، همچنین استفاده می شود (البته تنها ۱۰ درصد از سنگدانه ها با لاستیک جایگزین می شود). بتن های لاستیکی نسبت به بتن های مد وزن کمتری دارند و استعمال از آن ها نیاز به حصول منابع طبیعی را کاهش می دهد. حجم تحمل ضیق این بتن جدید هم تفاوت زیادی با بتن های مد ندارد و عزب ۱۴ درصد کمینه است.

کاربرد از تکه های لاستیک در بتن مزایای زیست محیطی بازیافت لاستیکحفظ هوا زیست: بازیافت لاستیک هم می توانند قرین سایر مملکت های بازیافت بوسیله حفظ محیط زیست کمک کند؛ برای اینکه با تجزیه ی لاستیک ها تو هوا زیست، مواد شیمیایی خطرناکی وارد آب و قبر می شود که می تواند به محیط زیست آسیب اکید بزند. تجزیه ی لاستیک داخل خلقت ۵۰ تا ۸۰ سال طول می کشد و تجزیه ی لاستیک منجر به ترویج دود اسیدی در هوا می شود که برای انسان و محیط زیست بیش خطرناک است. تجزیه ی لاستیک تولید مازوت (که به نشانی نفت کوره یا نفت سیاه هم شناخته می شود) را همچنین به دنبال دارد که می تواند به فضا زیست و آبزیان آسیب قطعی واقف درنگ.

از سویی دیگر میزان سزاوار سرزنش توجهی از لاستیک هایی که در فضا زیست رها می شوند، به عنوان نسب سوخت یا تولید گرما سوزانده می شوند که آلودگی شدید محیط را تو پی دارد؛ اگرچه در هنگام بازیافت لاستیک هم گازهای مضری تولید می شوند؛ اما میزان آن ها درمقایسه با زمان سیستم جرقه لاستیک ها، زیاد کم است و پس از فرایند بازیافت زباله ی بیش کمی تولید می شود.حفظ سلامت محیط: بسیاری از لاستیک هایی که داخل صنع افسون شده می شوند، بوسیله محلی برای تجمع حشرات و جانوران کوچک عامل مصیبت دگرگونی می شود؛ مخصوصا در محیط های پر حرارت و مکان های پربارش.حفظ منابع: بازیافت زباله از یک روشنایی نیاز به استفاده از نفت و سوخت و از سوی دیگر نیاز به کاشت درخت کائوچو (که یکی از منابع اصلی موردنیاز برای تولید تایر محسوب می شود) را کاهش می دهد. شجر کائوچو یا درخت لاستیک معمولا داخل مناطق حساس زیست محیطی کاشته می شود و برای ازبین بردن آفات و بیماری های این درختان از ماده ای سمی بوسیله صیت آرسینک لطافت اکسید استعمال می شود که ماده ای بسیار مضر برای آدم و محیط زیست است.محصولات نهایی بازیافت پلاستیک

لاستیک های خسته و تایرها پس از بازیافت می توانند داخل ساخت کالاهای متنوعی استعمال شوند که تعدادی از آن ها را اظهار کردیم. از میان دیگر کالایی هایی که لاستیک بازیافت شده در آن ها بکار می جوی می توان به مواد حراست کننده و ضربه گیر، کفش های ورزشی و کفش های کار، کاپیشن های بارانی، کفپوش پیاده روها (استعمال از کفپوش های پلاستیکی به برهان منعطف وجود داشتن پیاده روی را اسودگی تر می کنند)، فراش ژیمناستیک، پا دری، مواد پوشش دهنده ی سیلوها، سطل های خاشاک (داخل تایلند تمام سطل های خاشاک از لاستیک تدارک می شوند)، چهارچوب آینه و صنایع دستی اشاره کرد.

درضمن می نبوغ از لاستیک های بازیافتی بخاطر تاسیس دیواره هایی مصرف کرد که در شهرهای ساحلی بخاطر جلوگیری از ورود آب دریا به شهر بکار پژمرده می شوند. همچنین می استعداد بستر آبراه هایی را که پساب ها در آن ها سیلان دارند، با این لاستیک ها پوشاند تا از نفوذ کردن پساب ها به مقبره و فضا پیرامون جلوگیری شود. لاستیک های بازیافتی می توانند به عنوان مواد پرکننده ی تایرهای جدید بکارگرفته شود؛ البته تنها ۵ درصد از لاستیک های بازیافتی می توانند بخاطر تولید تایرهای متاخر استعمال شوند.بازیافت نخاله های ساختمانی

نخاله های ساختمان قابل بازیافتچوب، آجر و بتنگچ فشرده شدهآسفالت مورداستفاده در مسیرها و سقف هااشیا و مواد باقی الباقی از دکوراسیون داخلی و خارجیمواد باقی مانده پس از پاک سازی زمین هاسنگ های مورداستفاده تو ساختمان سازیاجزای تشکیل دهنده ی ساختمان مثل داخل و پنجره و…روش های بازیافت نخاله های مسکن

اجرای تشکیل دهنده ی خانه داخل صورتی که سالم باشند، بدون هیچ تغییری در ساختمان های دیگر استفاده می شوند یا در صورتی که کلاف درون و پنجره و سایر چهارچوب ها مدل و تندرست باشند، می تواند مجدد تک مصرف قرار گیرند. برای کاربرد از اجزایی که قصد دارید عاری هیچ تغییری از آن ها استفاده کنید، باید ملات پیرامون آن ها را بتراشید.

بتن یکی از بنیانی ترین نخاله های مسکن شایان بازیافت محسوب می شود. پس از تخریب ساختمان ها، ناخالصی های بتن قرین فلز (میلگرد مورداستفاده در بتن بازیافت می شود) و سایر مواد مانند چوب، پلاستیک، کاغذ، سنگ و خاکروبه از آن استثنا و در نهایت جدا می شود. داخل مرحله ی اینده بتن تکه لقمه و سپس تکه ها براساس پیمانه با روش دستی یا با شناورشدن در آب جدا می شوند.

تکه های کوچک تر به سیاق های مختلفی استفاده می شوند که به شرح کوچکتر است:ایجاد لایه های زیرین مسیرهای باریک شده از بتن و آسفالتتشکیل قدری از عقل بذر های لازم برای پیدایش بتن جدیدایجاد دیواره ی محافظ و اقتصادی بخاطر جلوگیری از ریزش دیواره های زمینی و همچنین جلوگیری یا کنترل فرسایش زمین های کشاورزی واقع تو حاشیه ی رودخانه و آبراه هاایجاد زیرساخت لازم بخاطر نصب ریل های راه آهنایجاد لایه های زیرین مسیرهایی که برای زیبایی با سنگ ریزه پوشانده می شودتهیه ی مالچ باغبانی (ماده ای که لایه ی نازکی روی مزار تشکیل می دهد و از نمو علوفه های هرز، زنگ زدگی خاک، آسیب های شاگرد از بارش باران و یخبندان جلوگیری می کند).

از مزایای بتن بازیافتی نسبت به بتن هایی که با مصالح طبیعی تهیه می شوند، می قابلیت بوسیله قابلیت جذب آب بیشتر، ایستادگی بیشتر و تراکم اندک رمز کرد. درضمن کاهش نیاز بوسیله استخراج، استفاده از منابع آب، گاز و نفت، کاهش نفقه های ارجاع مواد تازه کار بدوی به مراکز تاسیس بتن و همچنین صرفه جویی داخل مصرف انرژی (بازیافت هر تن سیمان و بتن باعث حفظ کردن ۵۱۵۰ لیتر آب می شود) و کاهش انتشار مدفوع دی اکسیدکربن (۹۰۰ کیلوگرم به ازای هر تن) از مزایای کلی بازیافت بتن به احصائیه می جوی.

آسفالت نیز یکی دیگر از مواد متناسب بازیافت ارزشمند در صنعت ساخت و ساز بوسیله شمار می جوی و می توان آن را بارها و بارها بازیافت کرد. به دلیل اینکه آسفالت هرگز در خلقت تجزیه نمی شود، تا جای ممکن باید بازیافت شود. برای بازیافت آسفالت، مبدا با ماشین آلات مخصوص لایه ای از سطح آسفالت شده را جدا می کنند و پس از انتقال این آسفالت ها بوسیله مراکزی داخل آن تهیه شده اند، افراد متخصص کیفیت آن ها را ارزیابی و برای کاربرد ی مکرر دوباره به اندازه های متنوع تقسیم می کنند.داخل فدایی از موارد آسفالت های بازیافتی کیفیت بهتری نسبت به آسفالت های نو دارند

آسفالت های بازیافتی که معمولا بخاطر ترمیم جاده ها و تهیه ی آسفالت جدید بکار پژمان می شوند، بوسیله برهان اینکه دربردارنده ی مواد پرکننده ی معدنی و طبیعی هستند و مقاومت بیشتری دارد، در برابر ترک خوردگی و فرسودگی مقاومت بیشتری دارند و حتی در برخی از موارد نسبت بوسیله آسفالت تازه کیفیت بیشتری دارند. بااستفاده از این آسفالت ها می توان قبل از ریختن آسفالت روی خاک، لایه ای از آسفالت خلق کرد تا کیفیت جاده ی آسفالت بوسیله مراتب بیشتر شود. گاهی اوقات هم آسفالت کاملا علم و کوبیده می شود و بعد آن را با شن های ماکادام (حجر های شکسته شده و کوبیده شده که بوسیله عوان لایه ی تحتانی جاده مورد استفاده قرار می گیرند) ترکیب می کنند.

در برخی از کشورها از آسفالت برای پوشش سقف استفاده می کنند. این نوع از آسفالت همچنین پس از بازیافت می تواند برای آسفالت موقت جاده ای سبب جلوگیری از بلند شدن گرد و گور و همچنین جهت تهیه ی آسفالت مشتعل باکیفیت مورداستفاده قرار گیرد.

گچ و آجر از دیگر مصالح ساختمان هستند که می توانند پس از خردشدن به عنوان مواد پرکننده مورداستفاده فراغت گیرند. برخی از مواد مورد استفاده در ساختمان مشابه انواع سنگ و بلوک ها نیز می توانند به نشانی جلوگیری کننده حرارتی بکار گرفته شوند یا پس از بینش شدن درون جاده سازی کاربرد شوند. آجرهای علم شده نیز می توانند برای شیب بندی سطوحی مثل قفا کف اطاق ها استفاده شوند و در بتن نیز بخاطر افزایش مقاومت و کارایی آن، کاهش مصرف سیمان و جلوگیری از ایجاد ترک های سطحی درون سطح بتن استفاده شود. قدری از سنگ ها اندوه می توانند داخل فنداسیون بناء استفاده شوند.

درضمن در همه ی ساختمان ها از مواد فلزی آهنی و غیرآهنی، تخته و الوار، مواد پلاستیکی و کاغذی مختلفی مصرف می شوند که هر یک از آن ها می توانند به قیافه مجزا بازیافت شوند.فناوری جدید مملکت ی بازیافت ته مانده های بناء

پژوهشگران آلمانی موفق شده اند با مصرف از روش جداسازی نوری (در جزء های قبلی مقاله در تک این موضوع توضیح داده ایم) ذرات بیش ریز با قطر یک میلی متر را جدا و از آن ها برای ساخت بتن های بسیار سبک وزن و عایق های حرارتی استفاده کنند. درضمن این ذرات برای ساخت بتن هوادار که به آن بتن هوادهی شده یا بتن اسفنجی نیز گفته می شود، کاملا مناسب است. این نوع بتن زیاد سبک در برابر سرما، گرما و رطوبت عایق و داخل برابریخ زدگی و آتش سوزی مقاوم است.  مزایای زیست محیطیحفظ هوا زیست: تاسیس و ساز خود نظریه مخرب و آلوده کننده برای محیط زیست محسوب می شود، حال اگر ته مانده های ساختمان هم در فضا زیست و صنع رها شوند، این آسیب به مراتب اکید تر می شوند. از سویی دیگر رهاکردن برخی از پسماندهای غیرقابل تجزیه درطبیعت نیز می تواند آسیب های تکرار ناپذیری بوسیله آن وارد کند؛ اما با بازیافت ته مانده های ساختمانی می استعداد تا معیار قابل توجهی از این لطمه ی زیست محیطی جلوگیری کرد.حفظ منابع طبیعی: به برهان اینکه اکثر مواد مورد کاربرد درون ساختمان سازی، جزو مواد معدنی هستند، با بازیافت آن ها حاجت به احداث معادن متاخر و بهره برداری از آن ها کاهش می یابدو این موضوع از یک فروغ حفظ منابع طبیعی و از سوی دیگر کاهش آسیب بوسیله فضا زیست را به دنبال دارد. بازیافت موادی مثل آسفالت و بتن می تواند مصرف سوخت های فسیل های مانند نفت و زغال عقل را به مقیاس بسیار یدکی کاهش دهد.بازیافت خاکروبه های نمدار

معمولا زباله های تر بازیافت نمی شوند؛ در مقابل تجزیه ی این مواد مدت اضافی کشش نمی کشد؛ اما به برهان اینکه خاکروبه های تر که معمولا همیشگی باقی مانده ی غذاها هستند، نیز زباله محسوب می شود و جمع آوری و تخلیه آن ها خرج ی قابل توجهی دارد، بهتر است این خاکروبه ها نیز بازیافت شوند (سالانه ۷ میلیون خاشاک تولید می شود). جالب است بدانید که این زباله ها تیمار می توانند به انرژی یا به وعده موردنیاز گیاهان تبدیل شوند.زباله های تر قابل بازیافتهرگونه غذای دوریخته شده و سرانجام مانده ی بشقاب هاپوست میوه و سبزیجاتغذای کپک زدهگوشت خام و پختهچای کیسه ایتفاله ی قهوهپوسته های تخم مرغروش های بازیافت

تنها اسلوب بازیافت زباله های تر، تجزیه ی آن ها و تبدیل این مواد به مواد ارگانیک است؛ بوسیله عنوان شهید پژوهشگران آلمانی با بهره گیری از فرایندی شیمیایی جدیدی تحت عنوان هضم بی هوای، مواد غذایی را داخل تانکی بدون اکسیژن و با کمک میکروب ها در مدت کوتاهی تجزیه و با مصرف از آن ها سرگین متان غنی ای تولید کرده اند که می تواند برای تولید صاعقه مصرف شود. حتی غذاهای فریز شده همچنین می توانند به همین شیوه بازیافت شوند. با جوشاندن مواد غذایی درون وضعیت کوچکتر فشار، همچنین می توان آن ها را بوسیله گاز زیستی دگرگونی کرد. در این طرز مواد سریع زیرفون به گاز دگرگونی می شوند.

با نحو پیرولیز که در پاره بازیافت لاستیک با آن آشنا شدید، همچنین می توان پسماندهای غذایی را به گاز سنتز تبدیل کرد. این نوع گاز می تواند به عنوان سوختی مفید مورد کاربرد صبر گیرد. تو این روش پسماندها بااستفاده از حرارت و راه های تجزیه ی کیمیایی و بدون نیاز بوسیله استعمال از اکسیژن تجزیه و دگرگونی به مدفوع می شوند. داخل روش هضم بی هوازی غصه برملا فیزیکی پسماندها تحول می درنگ و غصه خصوصیات شیمیایی آن ها تغییر می شود.

درضمن مواد غذایی می توانند به مواد استواری کننده ی مزار و کود نیز تحول شوند. برای تغییر پسماندهای مواد غذایی به کود و مواد تقویت کننده ی خاک، بهتر است آن را با شاخه و تجهیزات های پوسیده و ضایعات کشاورزی خیساندن و پس ازآن در محفظه ای امانت قرار دهید و دو تا چهار هفته خواستار بمانید (بهتر است دمای محفظه ۷۰ درجه سانتی گراد باشد تا حزن مواد سریع خیس تجزیه شوند و هم در صورتی که میکروبی در بین مواد صبر دارد، از بین برود. در مرحله ی بعد این مواد را بوسیله مدت ۱ تا ۳ ماه تو فضای باز قرار دهید و گاهی اوقات آن ها را پایین تر و رو کنید تا آماده شود.

فناوری های جدید بازیافت پسماند مواد غذاییتبدیل پسماند مواد غذایی بوسیله آب مفت بخاطر آبیاری

اگر مواد غذایی با استفاده از اکسیژن و باکتری های غریزی تجزیه شوند، بوسیله آب تبدیل می شوند؛ البته این آب قابل شرب نیست و عزب می نبوغ برای آبیاری از آن کاربرد کرد.مزایا و معایب زیست محیطیمزایاحفظ محیط زیست: تجزیه ی سریع پسماندهای غذایی نیز باعث پاشیدن گازهای گلخانه های (سرگین متان) می شود؛ بنابراین با بازیافت این خاکروبه ها از یک شعاع می توان از آلودگی محیط و گسترش پدیده ی گرمایش جهانی (گاز متان نسبت به دی اکسید کربن بیشتر باعث افزایش دمای جهانی می شود) جلوگیری کرد و از سوی دیگر می قابلیت گاز متصاعد شده از آن ها را بوسیله انرژی پاک تبدیل یا از این گازها بخاطر خراج خیزکردن قبر کاربرد کرد. درضمن با بازیافت پسماندهای مواد غذایی می قابلیت از نشر سرگین دی زنگ کربن نیز جلوگیری کرد.حفظ کردن منابع انرژی: گاز نتیجه از بازیافت پسماندهای غذایی می تواند بوسیله راحتی برای تولید صاعقه و گرما مصرف شود؛ بنابراین می توانند جایگزینی مناسبی برای بنزین های فسیلی باشند.جلوگیری از آلودگی خاک: درصورت تغییر پسماندهای غذایی به کمپوست، دیگر نیازی به کاربرد از مواد شیمیایی و غیرطبیعی برای حاصلخیزکردن مقبره تراشیدن.تولید محصولات زراعت سالم نم: استعمال از کمپوست طبیعی بوسیله تولید محصولات کشاورزی سالم پر حرارت و افزایش مقاومت آن ها دربرابر آفات و بیماری ها نیز منجر می شود؛ بنابراین نیاز بوسیله استفاده از آفت کش ها نیز کمتر می شود. آفت کش ها برای اشتی انسان و محیط زیست خطرناک هستند و می توانند آب های زیرزمینی را نیز آلوده کنند.معایببه دلیل اینکه بازیافت پسماندهای غذایی فعالیتی سبز و یار دار هوا زیست محسوب می شود، ایفا آن هیچ آسیبی به محیط زیست مسبوق نمی کند.مزایای اقتصادیامکان مصرف از پسماندهای غذایی بوسیله عنوان غذای دامکاهش هزینه های تولید صاعقه و گرمایش با نصیب گیری از کارمایه حاصل از بازیافت پسماندها.بیشتر بخوانید:انواع پلاستیک و کاربرد آن؛ قیام عصر مدرن که جهان را تحول دادنمایشگاه آثار هنری از گجت های هوشمند، ساکنان زمین پس از آدم هاهر آنچه باید درمورد بازیافت بدانید؛ قسمت دوم هر آنچه باید درمورد بازیافت بدانید؛ قسمت اولفورد از پسماند قهوه مک دونالد در تولید قطعات خودرو استفاده می کند